ताज्या चव्यांपासून ते पुष्पवर्धक किंवा वृद्ध, चीज बनविणे हे कला आणि विज्ञान यांचे मिश्रण आहे.
पनीरचे बरेच प्रकार आहेत आणि ते बनवण्याच्या अनेक पद्धती आहेत. काही चीज अधिक पावले घेतात आणि अधिक वेळ लागतात तरी, पनीरच्या सर्वात मूलभूत स्वरूपामध्ये दुधाचे दळण घेणं आणि नंतर दह्यातून विरघळणारे पदार्थ वेगळे करतात. या बिंदुानंतर चीज आणि चव, पोत, रंग आणि सुगंध या विविधता काय होते यानंतर काय होते.
कर्लिंग
द्रव (दह्यातील पाणी मोकळया) आणि द्रव (मट्ठा प्रथिने व पाणी) पासून घनरूपित दूध हे द्रव (चरबी आणि काही प्रथिन) विभक्त करण्यासाठी पहिले पाऊल आहे.
दुधाचे दाणे काढून टाकण्याचे दोन मार्ग आहेत, एकतर ऍसिडसह, जसे की लिंबाचा रस किंवा व्हिनेगर किंवा रक्तातील मासा सारखे एंझाइम
दुधात सोडण्यासाठी आम्ल वापरणे लहान, कुरळे केसरलेले उत्पन्न करेल जसे की आपण रिकोटा पनीर, क्यूसो फ्रेस्को किंवा भारतीय पनीरमध्ये सापडतो. फक्त दूध एक acidic घटक जमा curdling येऊ देणार नाही, परंतु उष्णता उपस्थितीत, दही त्वरीत तयार होईल. एकदा दही तयार झाल्यानंतर, पातळ पदार्थ दूर केले जातात आणि सॉलीवर प्रक्रिया किंवा एक साचेमध्ये दाबली जाते.
प्राचीन काळातील रेननेट हे दुधात शिजवण्याची सर्वात जुनी पद्धत असू शकते कारण हे रवंथिंग्सच्या पोट अस्तरांमध्ये आढळते, जे प्राचीन काळामध्ये दुधा संचयित आणि वाहतूक करण्यासाठी वापरले जात असे. रेनेट एंझाइम आहे जो दुधातील प्रथिने निरूपयोगी करतो, ज्यामुळे ते तयार होतात. रानसटसह बनविलेल्या कडांना जेल सारखी एकसंध असते, ज्यामुळे त्यांना अॅसिडमध्ये तयार केलेल्या दहीपेक्षा वेगळे केले जाते आणि ढगाले जाते. मोझेझेललासारखे चांगले हळुवार गुण असलेल्या चीज रैननेटसह तयार केले जातात.
आज नितंब जनुकीय बदलणारे जीवाणूंचे सजीवांच्या शरीरात निर्मार्ण होणारे उत्पादन करून तयार केलेले आहे. हे खूप कमी खर्चासाठी तयार करण्याकरिता असंख्य रैननेटची अनुमती देते.
प्रक्रिया
एकदा दही कपाळापासून विभक्त झाला की त्यांना विविध प्रकारचे चीज बनविण्यासाठी प्रक्रिया करणे आवश्यक आहे जे आपण परिचित आहोत.
ताजी चीज (जसे की रिकोटा आणि पनीर ) फक्त निचरा किंवा दाबली जातात आणि त्यात मिठाचा स्पर्श केला जाऊ शकतो, परंतु सामान्यपणे पुढील प्रक्रिया होत नाही.
अनेक चीज गरम केल्या जातात आणि अधिक ओलावा बाहेर काढण्यासाठी ते वाळवले जातात. दहीमधून बाहेर काढले जाणारे अधिक ओलावा, "चिवट" चीज बनते. हे चीज बिघडल्याशिवाय अधिक काळ पुरतील आणि मीठ अतिरिक्त चव देऊ शकते.
मोझझेरेसारख्या चीज प्रथिने संरेखित करतात आणि प्रथिने तयार करतात, "तंतू" करतात, जे पनीरला एक तंतू बनवते.
कोल्बी किंवा गौडासारख्या सौम्य चीज, आम्लता कमी करण्यासाठी आणि सौम्य, मखमलीचा चव पाहून चमकण्यासाठी अनेक वॉशिंगमधून जा.
चीजचे दही जास्त वेळा पनीर व्हील, ब्लॉक्स् किंवा इतर आकार तयार करण्यासाठी मोल्डमध्ये दाबले जातात. या टप्प्यावर, चीज ताज्या खाण्यायोग्य असू शकते, स्टोरेजसाठी पुष्कृत (गर्भासारख्या जातींनुसार), किंवा चव आणखी विकसित करण्यासाठी ripened.
पिकवणे
चीज किंवा चवदारता वाढवण्याच्या प्रक्रियेमुळे चीजच्या विविधतांचे स्वाद वेगळेच असतात. चीज नियंत्रीत पर्यावरणीय शर्तींच्या अंतर्गत संग्रहित केली जाते ज्यामुळे नैसर्गिक सूक्ष्म जिवांना पनीरमध्ये नवीन आणि उच्च स्वादयुक्त संयुगेमध्ये प्रथिने आणि अन्य टिप्पण्यांचे रूपांतर करणे शक्य होते.
बर्याच पानामध्ये विशिष्ट प्रकारचे जिवाणू किंवा ढिले असतात व ते इच्छित चव, रंग, किंवा अगदी पोत देखील तयार करतात. स्विस पनीरमधील जीवाणूद्वारे बनवलेले गसने चीजांच्या आत गळून पडतात आणि क्लासिक होलीच्या पोत तयार करतात. निळ्या पिझ्झामधील निळ्या रंगाचा निळसरपणा देखील चीजच्या इनोकेकेट केलेल्या जीवाणूमुळे होतो.
वापरलेल्या सूक्ष्मजीव च्या प्रकारातील, ते कसे लागू केले जाते आणि ते वयापर्यंत किती काळ उरले आहे, चीजचे फ्लेवर्स आणि पोत यासाठी असंख्य शक्यता आहेत. ह्यामुळे चिनी तयार करणे संपूर्ण इतिहासात एक अत्याधुनिक बनले आहे.